De Boston Marathon lopen is voor duizenden hardlopers de ultieme bekroning. Deze Amerikaanse klassieker is een echte pionier: hij bestaat al sinds 1897, lang vóór de beroemde New York City Marathon, die pas in 1970 werd opgericht. Boston hoort bij de 6 World Marathon Majors, samen met Tokio, Londen, Berlijn, Chicago en New York. Elk jaar doen zo’n 30.000 marathonlopers mee en staan er rond de 500.000 toeschouwers langs het parcours voor één groot hardloopfeest.
De Boston Marathon, de oudste jaarlijks georganiseerde marathon
De marathon als wedstrijd werd in 1896 bedacht tijdens de eerste moderne Olympische Spelen in Athene, als knipoog naar de legende van Pheidippides. John Graham, manager van het Amerikaanse marathonteam tijdens die Spelen, besloot een jaar later in Boston een marathon te organiseren.
De race vertrok toen vanuit Ashland, net buiten Boston, en finishte in het centrum. In die tijd was de Boston Marathon 39,4 kilometer lang.
Vanaf 1924 verhuisde de start naar Hopkinton om aan te sluiten bij de officiële marathonafstand (42,195 km), vastgelegd door de internationale federatie in 1921. Sinds het begin wordt de Boston Marathon altijd gelopen op Patriot’s Day: dat valt dus steevast op de derde maandag van april.
Het parcours van de Boston Marathon is pittig
Van de buitenwijken naar downtown Boston
De Boston Marathon is een point-to-point marathon: je loopt van punt A naar punt B. Start en finish liggen bijna 40 kilometer uit elkaar. Hoewel het parcours in grote lijnen afloopt, is het totaal aan hoogtemeters nog steeds stevig: ongeveer 165 m stijging en 280 m daling.
Het zwaarste deel is bijna zeker de reeks van vier heuvels in Newton tussen kilometer 26 en 33. En die laatste, Heartbreak Hill, doet zijn naam alle eer aan.
Een parcours dat niet telt voor een wereldrecord
In 2011 liep de Keniaan Geoffrey Mutai in Boston 2u03’02, sneller dan het toenmalige marathonwereldrecord. Toch werd het resultaat niet officieel als wereldrecord erkend. Om een record te laten gelden, moet het hoogteverschil tussen start en finish kleiner zijn dan 42 m. Daarnaast mogen start en finish maximaal 21 km uit elkaar liggen. Dat is onder meer om factoren zoals een stevige rugwind mee te wegen, zoals bij die editie duidelijk het geval was.
Maar als jij je persoonlijk record aanscherpt, telt dat natuurlijk wél gewoon mee en wordt het erkend door de Franse atletiekfederatie (FFA) of een andere sportbond.
Inschrijven voor de Boston Marathon: een felbegeerd startbewijs
In 1970 voerde de organisator, de Boston Athletic Association, kwalificatie-eisen in. In tegenstelling tot de meeste marathons waar iedereen kan starten, moet je voor Boston eerst een kwalificatietijd lopen. Voor mannen onder de 35 jaar is dat sneller dan 3u05, voor vrouwen onder de 35 jaar sneller dan 3u35, om überhaupt te mogen inschrijven voor de Boston Marathon.
De kwalificatietijd voor Boston wordt natuurlijk ruimer naarmate je ouder wordt. En zelfs als je de tijd haalt, ben je niet altijd zeker van een startnummer: dat hangt af van het aantal aanmeldingen. In 2018 moest je bijvoorbeeld 3 minuten sneller zijn dan de gevraagde tijd om een startbewijs te krijgen.
“Boston lopen”, zoals de locals zeggen, voelt voor duizenden hardlopers als een echte mijlpaal in hun marathontraining en sportieve prestaties.
Wil je er echt bij zijn? Dan bestaan er ook charity bibs: je krijgt een startnummer als je 1500 dollar inzamelt voor een goed doel.
Onvergetelijke edities van de Boston Marathon
Kathrine Switzer, een pionier die in 1967 de marathon liep
Pas in 1972 mochten vrouwen officieel de Boston Marathon lopen, nadat de Amerikaanse atletiekfederatie het jaar ervoor had toegestaan dat vrouwen lange afstanden in wedstrijdverband liepen. Daarvóór dacht men dat vrouwen fysiologisch niet in staat waren zulke afstanden te volbrengen.
De strijd van vrouwen zoals Kathrine Switzer heeft ongetwijfeld geholpen om dat recht af te dwingen. In 1967 schreef de Amerikaanse zich in met een “mannenstartnummer” onder de naam “K. V. Switzer”. Tijdens de race probeerde de wedstrijddirecteur haar startnummer van haar trui te rukken en haar uit de wedstrijd te halen.
Het incident veroorzaakte wereldwijd ophef. Kathrine Switzer finishte haar marathon in 4u20, een uur na een andere Amerikaanse: Bobbi Gibb, die zonder startnummer liep. Bobbi Gibb had ook al in 1966 gelopen en werd later met terugwerkende kracht erkend als winnares van de edities 1966, 1967 en 1968.
Toch blijft Kathrine Switzer hét symbool van de strijd van vrouwen om marathons te mogen lopen — en ze inspireerde duizenden loopsters wereldwijd om hun eigen grenzen te verleggen.
“Boston Strong” na de aanslag in 2013
Op 15 april 2013 ontploften twee zelfgemaakte bommen op enkele meters van de finishlijn van de Boston Marathon, terwijl duizenden marathonlopers hun race aan het afmaken waren. De aanslag kostte het leven aan 3 mensen en verwondde 264 anderen. Eén van de daders kwam twee dagen later om tijdens een achtervolging. De ander werd na een vijf dagen durende klopjacht opgepakt, die heel Amerika in spanning hield.
De inwoners van Boston toonden enorme veerkracht en schaarden zich achter de slogan Boston Strong. “Ze zijn mislukt, omdat de mensen van Boston zich niet hebben laten intimideren”, zei de Amerikaanse president Barack Obama. De films Traque à Boston (Patriot’s Day in het Engels) en Stronger, uitgebracht in 2016 en 2017, vertellen het verhaal van die gebeurtenissen.
Het extreme weer tijdens de Boston Marathon 2018
Op 16 april 2018 gooiden helse omstandigheden — stortregen en harde wind — de hele wedstrijd overhoop. Een groot aantal lopers moest opgeven door de kou; sommigen liepen zelfs onderkoeling op.
Het was de Japanner Yuki Kawauchi die de Boston Marathon 2018 won in 2u18’59. Hij was geen fulltime prof en stond bekend om zijn bizar hoge wedstrijdvolume: hij loopt ongeveer tien marathons per jaar, vaak in uitstekende tijden. Hij is de atleet die het vaakst onder 2u15 liep (meer dan 60 keer) en hij zit dicht tegen de 100 marathons onder 2u20.
Die dag kantelde zijn leven. De legende wil dat hij de volgende dag zijn ontslag indiende om zich volledig op hardlopen te storten.
Zin gekregen om de Boston Marathon te lopen
Voor mij was het het bijwonen van de Boston Marathon in 2017 — toen ik atleet was bij de Boston Athletic Association — dat me zin gaf om zelf de marathonuitdaging aan te gaan. Ik werkte in Boston aan MIT aan het voorspellen van hardloopprestaties.
In die periode liep ik vooral korte afstanden, zoals de 1500 meter. Ik werd de zesde atleet in de geschiedenis van de club die onder de 4 minuten dook op de mijl (1609 m). Maar tijdens de Boston Marathon wist ik het zeker: ooit zou ik zelf het marathonavontuur aangaan!
En jij, droom jij ervan om ooit de Boston Marathon te lopen? 🏃♂️ Als je je wilt voorbereiden op dit unieke evenement of je rechtstreeks wilt kwalificeren, dan is de RunMotion Coach Running-app er voor jou. De app maakt een persoonlijk en evolutief marathon trainingsschema, zodat jij met vertrouwen en topvorm aan de start staat en het maximale uit je race haalt!