Wanneer Xuane Nguyen aan de start staat van de Backyard Ultra des Barjots, weet hij dat er iets bijzonders gaat gebeuren.
Wat hij dan nog niet weet, is dat hij bijna drie dagen lang bijna zonder onderbreking zal lopen, dat hij 66 rondes van 6,706 km afwerkt en uiteindelijk 443 kilometer aantikt voor hij stopt.
Een indrukwekkende prestatie die perfect laat zien wat een Backyard Ultra zo uniek maakt: er ligt geen vaste afstand vooraf klaar. Geen finishlijn die je móét halen. Er is maar één vraag: hoe vaak kun jij opnieuw vertrekken?
Backyard Ultra: de race waarin de laatste die blijft staan wint
De Backyard Ultra werd bedacht door Lazarus Lake, ook de man achter de legendarische Barkley. Het concept is simpel: elk uur start er een ronde van 6,706 kilometer. Om in de wedstrijd te blijven moet je die ronde binnen het uur afronden. Terug in het basiskamp gebruik je de resterende minuten om te eten, te drinken, je kleding te wisselen of even te herstellen.
Dan begint het volgende uur.
En de volgende ronde.
Tot er nog maar één loper over is die opnieuw kan vertrekken.
Dit format zet je hele kijk op hardlopen en trailrunning op z’n kop: snelheid wordt bijzaak, het gaat om uithoudingsvermogen, herstel en slim racen.
“In het begin voelt het alsof het makkelijk is”
Dat is een klassieke valkuil van de Backyard Ultra.
De eerste rondes lijken bijna onschuldig voor een trailrunner die lange afstanden gewend is. Het tempo is rustig, de bevoorrading is dichtbij, je lichaam is nog fris.
Maar zoals Xuane uitlegt, zit de echte moeilijkheid niet in de eerste uren. Die kruipt erin, meestal wanneer vermoeidheid, slaaptekort en spierpijn zich beginnen op te stapelen.
Backyard Ultra is een discipline waarin elk klein foutje je tientallen uren later alsnog duur kan komen te staan.
443 kilometer lopen: vooral een kwestie van slim managen
Als je 443 kilometer hoort, denk je meteen aan extreme fysieke kwaliteiten.
Natuurlijk is basisuithoudingsvermogen belangrijk. Maar Xuane’s prestatie draait vooral om zijn vermogen om de inspanning te doseren. In een Backyard Ultra levert te hard starten niets op, het werkt juist tegen je. De beste ultralopers proberen continu energie te sparen door een comfortabel tempo te lopen, onnodige inspanning te beperken, elke bevoorrading te optimaliseren en vooruit te denken aan wat je de komende uren nodig hebt, voeding, hydratatie, kleding en mentale focus.
Ronde na ronde verandert de wedstrijd in een permanente oefening in zelfbeheersing.
Slaap: de onzichtbare tegenstander
Na één nacht doorhalen hebben de meesten al moeite om scherp te blijven. Stel je dan eens voor dat je twee nachten achter elkaar moet blijven doorlopen…
Een van de meest fascinerende onderdelen van Xuane’s verhaal is precies die slaapmanagement. In een Backyard Ultra telt elke minuut. Pak je een paar minuten slaap, of blijf je liever wakker? Hoe herstel je genoeg voor de volgende start?
Die vragen worden gaandeweg belangrijker dan je loopsnelheid. Het verschil zit uiteindelijk in wie kan blijven doorgaan ondanks het slaaptekort.
Een avontuur dat net zo mentaal is als fysiek
Na verloop van uren laat de Backyard Ultra nog een waarheid zien: je benen zijn niet altijd de beperkende factor.
Xuane vertelt hoe je doel stap voor stap verandert. Eerst denk je misschien aan een afstand, daarna aan de volgende nacht. Vervolgens denk je alleen nog aan de volgende ronde, en daarna simpelweg aan de volgende start. Je hakt de wedstrijd in steeds kleinere doelen.
Dat vermogen om in het moment te blijven is vaak precies wat je helpt om door te zetten wanneer je lichaam steeds luidere signalen van vermoeidheid geeft.
Een unieke sfeer in de trailwereld
Paradoxaal genoeg is de Backyard Ultra tegelijk een van de meest competitieve én meest gezellige wedstrijden die er zijn. Tegenstanders delen hetzelfde basiskamp, ze zien elkaar elk uur terug, ze doorstaan dezelfde struggles.
En hoe langer het duurt, hoe groter het wederzijds respect tussen de lopers die nog meedoen. Iedereen weet dat de prestatie van de ander ook jouw avontuur mogelijk maakt. Wil je een record breken of extreem ver komen, dan moeten de anderen óók blijven vertrekken.
Die dynamiek zorgt voor een unieke sfeer die veel deelnemers omschrijven als verslavend.
Wat we kunnen leren van Xuane’s ervaring
Los van die 443 kilometer laat Xuane’s verhaal een paar universele lessen zien. De eerste is dat topprestaties in ultralopen en duursport zelden ontstaan uit continu heroïsche momenten. Ze komen meestal voort uit een opeenstapeling van simpele, goede keuzes:
- voorzichtig starten, met controle;
- regelmatig eten en drinken, ook als je geen trek hebt;
- accepteren dat vertragen soms de beste strategie is;
- je focus houden op de volgende stap.
De tweede les gaat over het mentale aspect. Een Backyard Ultra vraagt niet dat je denkt dat alles wel meevalt. Het vraagt dat je accepteert dat zware momenten onvermijdelijk zijn, en dat je tóch doorgaat.
Tot slot herinnert het je eraan dat uithoudingsvermogen vaak minder met snelheid te maken heeft dan met geduld, ritme en consistente uitvoering.
Waarom trekken Backyard Ultra’s steeds meer trailrunners aan?
De groeiende populariteit van Backyard Ultra’s is waarschijnlijk geen toeval. In een wereld waarin alles draait om tijden en rankings, biedt dit format een andere kijk op performance en training. Het gaat niet alleen om hard lopen, maar om energiebeheer, slaap, emoties en motivatie managen, soms dagenlang.
Een Backyard Ultra is niet alleen een wedstrijd, het is een verkenning van je eigen grenzen. En soms, zoals Xuane met zijn prestatie laat zien, liggen die grenzen veel verder dan je ooit had gedacht.
Dit artikel is een fragment uit de aflevering “Backyard Ultra: het format dat lopers tot het uiterste drijft, met Xuâne Nguyen” van de podcast BPM by RunMotion Coach.