Sportverslaving wordt sinds 2011 officieel als aandoening erkend door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Dat noemen we bigorexie. Moet je je zorgen maken?
Sportverslaving, een steeds vaker voorkomende afhankelijkheid
Voor sommige sporters, zowel pro’s als recreanten, wordt trainen een verslaving, net zoals bij drugs. Of je nu spiermassa wilt opbouwen, traint voor een wedstrijd, een marathon of trailrun, of gewoon stoom wilt afblazen, iedereen kan in die vicieuze cirkel belanden. Je kunt dan niet meer zonder je favoriete fysieke activiteit.
Je kunt spreken van bigorexie zodra sport alles begint te overheersen, ten koste van je sociale leven en je werk, zelfs wanneer je geblesseerd bent.
Mensen met bigorexie kunnen zichzelf daarmee echt in gevaar brengen. Sport is goed voor je gezondheid maar het draait om balans tussen training, herstel en de rest van je leven.
Bigorexie begint vaak als een mentale afhankelijkheid en wordt daarna ook lichamelijk. Aan het einde van een training maakt je lichaam een gelukshormoon aan, endorfine. Als je elke dag die ‘dosis’ nodig denkt te hebben, is dat een alarmsignaal.
Bixente Lizarazu, de bekendste bigorexic
Bixente Lizarazu, wereldkampioen voetbal in 1998, gaf toe dat hij bigorexie heeft. Een ‘ziekte’ waar hij volledig achter staat:
“Het is mijn passie, het is wat me goed doet. Zo heb ik mijn evenwicht gevonden. Het is mijn kompas geweest, mijn hele leven. Het klopt dat ik soms wat te ver ga. Die bigorexie is er, dat weet ik. Maar ik heb liever, tussen aanhalingstekens, deze ziekte dan andere verslavingen. Alleen moet ik leren om ermee om te gaan.”
Deze ex-voetballer doet vandaag allerlei sporten zoals surfen, zeilen, duiken, vechtsporten, joggen, tennis en natuurlijk voetbal.
Uit bigorexie komen
Zoals bij elke verslaving is een sporter met bigorexie vaak sneller prikkelbaar. Juist je naasten kunnen als eersten aangeven dat je aan het doorschieten bent. Zodra je je persoonlijke balans verliest en niet meer naar je lichaam luistert, kan er ook prestatieverlies optreden.
Sportverslaving wordt ongezond zodra je je gevoel negeert en de waarschuwingssignalen van je lichaam wegdrukt: chronische vermoeidheid, peesontstekingen, spierscheurtjes.
Een manier voor ons hardlopers om op tijd op de rem te trappen: stop even met meten en vergelijken via GPS-tracking, en koppel je een tijdje los van Strava. Ga terug naar de kern van hardlopen, luister naar je lichaam, en loop in harmonie met jezelf en de natuur.